گیاهان دارویی, مفرده

مرزنگوش

مرزنگوش

مرزنگوش (مرزنجوش) را بشناسیم:

 

مرزنگوش گیاهی علفی، یکساله و بعضاً دوساله می‌باشد و جزو گیاهان گلدار دو لپه‌ای بوده و در تیره‌ی نعناعیان دسته‌بندی می‌شود. در نواحی بحرالرومی (مدیترانه‌ای) بصورت گیاه دو ساله و در نواحی سردتر بصورت گیاه یکساله است. برگهایش متقابل و بیضوی و بدون دندانه و گلهایش کوچک و سفید و یا گلی رنگ و پوشیده از چهار ردیف برگه‌های مایل به سفید که به صورت کروی درآمده‌اند میباشد. بویش معطر و نافذ و طعمش پسندیده و با احساس گرما همراه است. در منازل هم کشت میشود. برگ و سرشاخه‌های گلدار این گیاه مورد استفاده‌ی داروئی است و از آنها اسانس گیری میشود. اسانسش زرد مایل به سبز است. از اسانس آن در صابونسازی استفاده میشود. مهمترین فایده مرزنجوش، برای سلامت و بهبود پوست و مو است. برای درمان بی‌خوابی، آرتریت، سلامتِ زنان، تسریع بهبود زخم، کاهش کلسترول، ضد اسپاسمی و حفظ سلامت دستگاه گوارش و… کاربرد دارد.مرزنگوش 5

در منابع قدیم، اسامی زیادی را برای آن ذکر کرده‌اند:

مرزنگوش. مرزنجوش. آذان الفار. گوش موش (عیناً از عربی گرته برداری کرده‌اند). مرد قوش. مرده گوش. حبق الفیل. عنقر. سمسق. عتره. گوش موش. مرزه گوش. مرزجوش. انجرک. شمشاد عیسوب. ریحان داود. حبق الفتی. حبق القنا. مروس اقطی. سمسیون. بردقوس. کحلا.

در ترکی امروزی، این گیاه را «مرزه» و «مرزنگوش» و «مرجان کؤشک» می‌گویند. مرزه کلمه‌ای ترکی است و مرزنگوش و مرزنجوش شکل فارسی شده و معرّب این گیاه هستند.

مرزنگوشمرزنجوش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *